Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

«Και το όνομα αυτής… γυναίκα»

Γράφει η Δέσποινα Βακάλη - Δαλιάνη

Κάποιος είπε, ότι η γυναίκα είναι το άλλο μισό του ουρανού. Και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς έτσι είναι. Και με αυτή την αποδοχή, αναγνωρίζουμε επίσης, ό,τι και ο άνδρας είναι το άλλο μισό.

Ο Σύλλογος Γυναικών ΕΡΓΑΝΗ αφιέρωσε την εκδήλωση που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Γέρακα την Παρασκευή 24 Μαρτίου στην Γυναίκα. Μια εκδήλωση που τα είχε όλα, όπως μας έχουν συνηθίσει οι φίλες του Συλλόγου ΕΡΓΑΝΗ. Αφήγηση, τραγούδια από δύο χορωδίες, θεατρικό δρώμενο και δύο χορευτικά. 

Η ιδέα και συγγραφή των κειμένων της αφήγησης, για το αφιέρωμα στη Γυναίκα, αυτή τη φορά ήταν της Ματούλας Γιαννάκου και αναφερόταν στα γυναικεία ονόματα που έγιναν τραγούδια και ερμηνεύτηκαν από καλλιτέχνες Έλληνες και ξένους. Εκτός από ψυχαγωγικό χαρακτήρα, η εκδήλωση είχε και εκπαιδευτικό θα λέγαμε, εφ’ όσον έγινε αναφορά στα γυναικεία ονόματα από την αρχαιότητα, μέχρι τις μέρες μας. Η Φρύνη Μπαλάγκα, η οποία ανέλαβε την αφήγηση, ξεκινώντας από τη Μνημοσύνη, που συνευρέθηκε με το Δία και γεννήθηκαν οι εννέα μούσες της μυθολογίας, πέρασε στα χρόνια του Χριστιανισμού και έφθασε στα πιο παράξενα, ασυνήθιστα ονόματα αλλά και τα υποκοριστικά τους, τα οποία υιοθέτησαν όσες γυναίκες όταν μεγάλωσαν, θέλησαν να απαλλαγούν από ονόματα κακόηχα, όπου τους είχαν επιβληθεί στην βρεφική τους ηλικία, ακολουθώντας το έθιμο της παράδοσης, που ήθελε να πάρουν το όνομα της γιαγιάς.


Τα τραγούδια που έχουν τίτλους και αναφέρονται σε γυναικεία ονόματα, στην ελληνική δισκογραφία, είναι πάρα πολλά. Αρκεί να θυμηθούμε μερικά όπως «Μαρία», «Αθανασία», «Αννούλα του Χιονιά», «Βαλεντίνα», «Ριρίκα», «Χριστινάκι» και πολλά ακόμα. Εκτός από τις πολύ καλές ερμηνείες των τραγουδιών, που ακούσαμε από τη χορωδία ενηλίκων αλλά και από την παιδική “con anima”, πολύ ωραία ήταν και η ερμηνεία του τραγουδιού «Αμάν Κατερί- να μου», από την Μαρία Ζησιμοπούλου. 


Την χορωδία ενηλίκων διεύθυνε, ο Άγγελος Βελεγράκης και την παιδική η Ιουλία Τζανετουλάκου η οποία ήταν και στο πιάνο. Την παράσταση όμως έκλεψε, το θεατρικό δρώμενο «για ένα όνομα». Η Σοφία Κομνηνάκη και η Γεωργία Κονδύλη, ήταν οι απολαυστικές συμπεθέρες σε δύο μονόλογους, όπου διεκδικούσε η κάθε μια χωριστά από το παιδί της, το όνομα της εγγονής της. Κάπου στο ενδιάμεσο της εκδήλωσης, είδαμε και ένα χορευτικό. Τον παραδο- σιακό χορό «Γιατζηλαριανή», χόρεψαν οι κυρίες από τη χορευτική ομάδα του Συλλόγου, με παραδοσιακές στολές.

Και η εκδήλωση έκλεισε, με μία ακόμα χορευτική και μουσική επιτυχία που έχει γράψει ο αείμνηστος Μάνος Λοϊζος και προέρχεται από την κινηματο- γραφική ταινία «Ευδοκία», την οποία είχε σκηνοθετήσει ο επίσης αείμνηστος Αλέξης Δαμιανός. Το γνωστό «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας», χόρεψε ο Κωνσταντίνος Πάστρας.

Όμως η εκδήλωση της 24ης Μαρτίου 2017 είχε και κάτι ξεχωριστό. Την επίσημη πρεμιέρα ενός τραγουδιού που υμνεί τη γυναίκα. Το τραγούδι ερμήνευσε η χορωδία ενηλίκων. Τους στίχους έγραψε η Πρόεδρος του Συλλόγου ΕΡΓΑΝΗ Αργυρώ Σκαλκώτου και τη μουσική ο Άγγελος Βελεγράκης. Την ηχογράφηση και μίξη, υπογράφει ο Άκης Μελάς. «Ο ύμνος της γυναίκας» θα είναι πλέον το μουσικό σήμα, σε κάθε εκδήλωση και αναφορά του Συλλόγου ΕΡΓΑΝΗ. Τέλος να προσθέσουμε, ότι τα σκηνικά της εκδήλωσης ήταν της Ματούλας Γιαννάκου και τη σκηνοθεσία έκανε ο Νίκος Ευσταθιάδης.


Κλείνοντας, θα θέλαμε με πολύ σεβασμό, να εκφράσουμε μία άποψη, προς τις φίλες του Συλλόγου ΕΡΓΑΝΗ. Το ότι παράγουν εδώ και πολλά χρόνια, ποικιλοτρόπως πολιτισμό στη πόλη μας, είναι γνωστό. Κανείς δεν το αμφισβητεί. Θεατρική ομάδα, χορευτική ομάδα, χορωδία ενηλίκων και παιδική, επιπλέον, εικαστικές εκθέσεις στο βαγόνι, εκδρομές εκπαιδευτικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα, κοινωφελείς δράσεις, δωρεές και ίσως άλλα που δεν γνωρίζουμε. Μόνο που στην προσπάθειά τους, όλες οι ομάδες που δραστηριοποιούνται σε χορό, τραγούδι, θέατρο κλπ, να παρουσιάσουν το έργο τους σε μία εκδήλωση, κάτι χάνεται. Η μία δράση κάποιες φορές, λειτουργεί εις βάρος της άλλης. Θα λέγαμε ότι κάπου η μια, κάτι «κλέβει» από την άλλη. Ταπεινή μας άποψη, δεν γίνε- ται να χωρέσουν όλα μαζί σε μία εκδήλωση. Μια θεατρική παράσταση, μπορεί κάλλιστα να σταθεί μόνη της. Έχουμε απολαύσει πολύ ωραίες παραστάσεις από την ΕΡΓΑΝΗ. Όπως μπορεί επίσης να σταθεί και μια μουσική συναυ- λία από τις δύο χορωδίες. Ίσως και ένας συνδυασμός με χορό και τραγούδι. Ακόμα και μια συναυλία στην οποία να υπάρχει παρουσίαση / αφήγηση που να αναφέρεται στην ιστορία των τραγουδιών. Πότε γράφτηκαν, από ποιον, κλπ. Όχι όμως όλα μαζί. Δεν συνδυάζονται πάντα αρμονικά. 

*Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο φύλλο του Μαρτίου(Νο230) της ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου